"Skoro nie można się cofnąć, trzeba znaleźć najlepszy sposób, by pójść naprzód."

/Paulo Coelho/

 

Historia / Zasady gry w Rugby na Wózkach

 

Zasady rugby na wózkach zostały opracowane w końcu lat 70. XX wieku w Kanadzie. Początkowo dyscyplina była nazywana murderball (mordercza piłka). W końcu lat 80. XX wieku została przyjęta oficjalnie nazwa rugby na wózkach.

Rugby na wózkach jest kombinacją koszykówki na wózkach i hokeja na lodzie. Powstała w 1977 roku w Kanadzie Winnipeg, Manitoba dla sportowców z tetraplegią. Ze względu na to, że koszykówka na wózkach wymaga rzutów do kosza, zawodnicy z tetraplegią nie mogli w pełni uczestniczyć w tym sporcie. Rugby na wózkach, umożliwia zawodnikom z tetraplegią uczestniczenie w tym sporcie zarówno na pozycjach ofensywnych jak i defensywnych. W czasie gry rywalizują dwie drużyny rugbistów na wózkach. Wygrywa drużyna, która uzyska ogółem więcej punktów.

Punkt zdobywa się wtedy, kiedy jeden z atakujących graczy, wraz z trzymaną piłką, minie obronę i przejedzie przez bramkę. Piłki nie można trzymać przez czas dłuższy niż dziesięć sekund. Aby móc utrzymać ją w posiadaniu drużyny, trzeba ją albo odbijać, albo podawać innym zawodnikom. Możliwe jest wyrywanie lub wybijanie piłki z rąk przeciwnika. Zabroniony jest całkowicie kontakt fizyczny zawodników, nawet uderzenie w dłoń, zamiast w piłkę to faul. Dozwolone jest blokowanie drogi członkom drużyny przeciwnej.

Nad przestrzeganiem zasad czuwa dwóch sędziów, którzy sygnalizują zdobyte punkty oraz decydują o karze. Potrzebne są im dwa zespoły pomocnicze: liczący punkty w grze oraz liczący punkty karne.

 

Do Polski Rugby na Wózkach (RnW) dotarło ze Szwecji za pośrednictwem Fundacji Aktywnej Rehabilitacji. Od września 1997 roku rozpoczęły się treningi w Warszawie, Poznaniu i Katowicach. Warunkiem oficjalnego zaistnienia Polski na prestiżowych imprezach uznawanych przez IWRF i dających prawo udziału w zawodach rangi mistrzowskiej był start w World Wheelchair Games. W sierpniu 1998 roku reprezentacja Polski wzięła udział w tych zawodach w Stoke Mandeville (Anglia), gdzie uzyskała kwalifikacje do Mistrzostw Europy.

Link do strony na której znajdą Państwo Międzynarodowe Przepisy Gry w Rugby na Wózkach.

 

 

 

 

 

Historia / Zasady gry w Rugby na Wózkach

 

 

Zasady rugby na wózkach zostały opracowane w końcu lat 70. XX wieku w Kanadzie. Początkowo dyscyplina była nazywana murderball (mordercza piłka). W końcu lat 80. XX wieku została przyjęta oficjalnie nazwa rugby na wózkach.

Rugby na wózkach jest kombinacją koszykówki na wózkach i hokeja na lodzie. Powstała w 1977 roku w Kanadzie Winnipeg, Manitoba dla sportowców z tetraplegią. Ze względu na to, że koszykówka na wózkach wymaga rzutów do kosza, zawodnicy z tetraplegią nie mogli w pełni uczestniczyć w tym sporcie. Rugby na wózkach, umożliwia zawodnikom z tetraplegią uczestniczenie w tym sporcie zarówno na pozycjach ofensywnych jak i defensywnych. W czasie gry rywalizują dwie drużyny rugbistów na wózkach. Wygrywa drużyna, która uzyska ogółem więcej punktów.

Punkt zdobywa się wtedy, kiedy jeden z atakujących graczy, wraz z trzymaną piłką, minie obronę i przejedzie przez bramkę. Piłki nie można trzymać przez czas dłuższy niż dziesięć sekund. Aby móc utrzymać ją w posiadaniu drużyny, trzeba ją albo odbijać, albo podawać innym zawodnikom. Możliwe jest wyrywanie lub wybijanie piłki z rąk przeciwnika. Zabroniony jest całkowicie kontakt fizyczny zawodników, nawet uderzenie w dłoń, zamiast w piłkę to faul. Dozwolone jest blokowanie drogi członkom drużyny przeciwnej.

Nad przestrzeganiem zasad czuwa dwóch sędziów, którzy sygnalizują zdobyte punkty oraz decydują o karze. Potrzebne są im dwa zespoły pomocnicze: liczący punkty w grze oraz liczący punkty karne.

 

Do Polski Rugby na Wózkach (RnW) dotarło ze Szwecji za pośrednictwem Fundacji Aktywnej Rehabilitacji. Od września 1997 roku rozpoczęły się treningi w Warszawie, Poznaniu i Katowicach. Warunkiem oficjalnego zaistnienia Polski na prestiżowych imprezach uznawanych przez IWRF i dających prawo udziału w zawodach rangi mistrzowskiej był start w World Wheelchair Games. W sierpniu 1998 roku reprezentacja Polski wzięła udział w tych zawodach w Stoke Mandeville (Anglia), gdzie uzyskała kwalifikacje do Mistrzostw Europy.